Stany Zjednoczone

Położenie geograficzne

Stany Zjednoczone Ameryki leżą w Ameryce Północnej. Na powierzchni 9.529.063 km² (czwarte państwo co do wielkości na świecie) znajduje się 50 stanów i jeden Okręg stołeczny – dystrykt Kolumbii. Stolicą państwa jest Washington D.C., inne wielkie miasta to: Nowy York, Los Angeles, Chicago, Houston, Philadelphia, San Diego, Detroit, Dallas, Phoenix i San Antonio.

Wchodnią część Stanów stanowią obszary nizinne, a na zachodzie rozciągają się góry; wschodnia część obejmuje: wybrzeże Morza Atlantyckiego, pasmo górskie Appalachów i nizinę centralną pomiędzy Górami Skalistymi na zachodzie i pasmem Appalachów na wschodzie. Część górzysta rozpościera się od Gór Skalistych na wschodzie po Kordyliery na zachodzie, a pomiędzy nimi są kotliny i płaskowyże.

Klimat jest przeważnie kontynentalny, w pobliżu Zatoki Meksykańskiej subtropikalny, w górach górski, a na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego oceaniczny.

Największe rzeki to: Connecticut, Hudson, Delaware, Potomac, St. Lawrence, Mississippi, Alabama, Brazos, Rio Grande, Yukon, Columbia, Colorado, Sacramento.

Stany zajmują pierwsze miejsce na świecie w zakresie produkcji i eksportu żywności.

Rys historyczny

Istnieje przypuszczenie, że Kontynent Północnoamerykański odkryli Wikingowie około roku 1000, lecz dla Europejczyków został odkryty przez Kolumba w roku 1492. Kontynent był wówczas zasiedlony przez Indian, pierwszymi kolonizatorami byli Hiszpanie, następnie Francuzi, Anglicy, Holendrzy i Szwedzi.

W 1775 roku ilość mieszkańców osiągnęła 2,5 milionów. Gospodarka opierała się głównie na rolnictwie, oprócz południa, gdzie na plantacjach bawełny pracowali niewolnicy z Afryki, Indian natomiast wypędzono na Zachód. XVIII wiek to okres licznych wojen pomiędzy Francuzami i Anglikami, zakończonych Traktatem Paryskim w roku 1763. W roku 1773 miało miejsce wydarzenie zapisane w historii jako "bostońskie picie herbatki "  po którym zwołano I Kongres Kontynentalny. W 1775 roku zaczęła się wojna o niepodległość.

Czwartego lipca 1776. uchwalono Deklarację Niepodległości. Trzynaście kolonii powołało do życia Stany Zjednoczone Ameryki, a w roku 1787 na pierwszego prezydenta wybrany został George Washington. W roku 1845 terytorium Stanów Zjednoczonych powiększono o Nowy Meksyk i Kalifornię, aż po Ocean Spokojny.

Przyczyną wojny domowej Północy i Południa Stanów z roku 1861, zakończonej w 1865 roku zwycięstwem Północy, były różnice pomiędzy przemysłową północą i południem, gdzie nadal panowało niewolnictwo. W roku 1867 wykupiono od Rosji Alaskę, a Stany Zjednoczone stały się pierwszym przemysłowym krajem na świecie.

W czasie I wojny światowej Stany przyczyniają się do zwycięstwa aliantów. W roku 1929 zaczyna się Wielki Kryzys, który przezwyciężono dzięki prezydentowi F.D. Rooseveltowi i jego New Deal.

Podczas II wojny światowej Stany popierają Wielką Brytanię w walce z nazizmem i faszyzmem.

Charakterystyka kuchni

"Melting pot"

Ta obrazowa nazwa najlepiej opisuje ludność Stanów Zjednoczonych: "garnek, w którym zostały wymieszane różne zwyczaje, kultury, rasy, religie, a co z tym idzie, również i kuchnie z różnych stron świata ". Kuchnia Stanów jest wyjątkowo różnorodna i nie można jej sprowadzić do wspólnego mianownika ani jednoznacznie zdefiniować.

To, o czym dziś myślimy mówiąc o "kuchni amerykańskiej" to przede wszystkim szybki posiłek: hamburger, frytki, pieczony kurczak, hot-dog, sałatka ziemniaczana, placuszki, ciasto jabłkowe oraz tradycyjne świąteczne potrawy, jak np.: faszerowany indyk, słodkie ziemniaki i sos żurawinowy.

Powszechnie jest uznawane, że ludność niższej lub średniej klasy żywi się właśnie w Fast foodach. Rzeczywistość to potwierdza, a domowe potrawy są rzadkością, choć to nie znaczy, że w ogóle nie istnieją.

Grill i chilli, te typowo kowbojskie potrawy cieszą się ogromną popularnością i co roku odbywają się festyny chilli.

Kuchnie regionalne

Osadnicy przywieźli ze sobą specjały kuchni narodowych, które z czasem polubiono i przyjęto w całym kraju. Style regionalne tworzyły wspólnoty etniczne pierwszych osadników, a przepisy kulinarne zmieniano i dostosowywano zależnie od dostępności poszczególnych składników.

Nowa Anglia

Północno-wschodnia część Stanów, znana jako Nowa Anglia, słynie z sycących dań powstałych według przepisów odziedziczonych po brytyjskich kolonialistach oraz z potraw z owoców morza. To kraina Brunswick jednogarnkowych dań, Yankee pieczeni i fasolki po bostońsku.

Zwiedzającym poleca się słynną gęstą zupę z małż, która cieszy się popularnością również w pozostałych regionach Ameryki Północnej oraz homara zMaina, a potrawy z homara znajdują się w jadłospisie każdej lepszej restauracji. Boston i Providence, to miasta położone na wybrzeżu, gdzie każdy miłośnik owoców morza z pewnością znajdzie coś dla swojego podniebienia.

Środkowa część

Niemcy, Skandynawowie, ludność Europy Wschodniej, Brytyjczycy i Włosi wraz ze swoimi kuchniami przyczynili się do powstania unikalnej kuchni środkowej części Ameryki Północnej. Strzałem w dziesiątkę okazało się połączenie europejskiej tradycji z umiejętnościami Indian w przyrządzaniu prostych i pożywnych dań. Cornish pasties (ciasta z faszem mięsnym), różnego rodzaju chleby, naleśniki, pstrąg i ryby morskie, dania jednogarnkowe, warzywa w occie, a nawet różne dania kuchni polskiej i chorwackiej, często goszczą na talerzach tego regionu Stanów Zjednoczonych.

Niemcy np.: przywieźli piwo, kiszoną kapustę, kiełbasy i salami oraz liczne rodzaje chleba, Skandynawowie lutefisk (potrawa z ryb), lefse (chleb ziemniaczany) i mięsne pulpeciki; Węgrzy gulasz, Polacy bigos, a Włosi umiejętność wyrabiania serów. Mróz i długie zimy wymogły na kucharzach ciągłe udoskonalanie sposobów przechowywania żywności: suszenia mięsa, kiszenia i konserwowania owoców i warzyw.

Południowa kuchnia

Southern cooking lubdown home southern cooking jest nazwą kuchni południowo-wschodniej części Stanów. Nie jest to kuchnia dla wrażliwych. Powstała ona z zapotrzebowania farmerów na pożywne i sycące potrawy, gdyż na co dzień ciężko fizycznie pracowali. Wspomnijmy, że podstawami tejże kuchni są dania smażone w głębokim oleju, tłuste sosy i bardzo słodkie desery. Ta kuchnia to prawdziwy raj dla cholesterolu. Elvis Presley, który ślepo wierzył w walory odżywcze południowej kuchni, jest najlepszym przykładem jak działa kuchnia tego typu. Southern fried chicken (kurczak smażony w głębokim oleju) oraz deep-fried steak (stek wołowy smażony w głębokim oleju) podawane są z gęstym białym sosem home-style gravy.

Południowcy uwielbiają też grill. W odróżnieniu od Zachodu, na południu nie lubią słodkiego smaku sosu pomidorowego, a na grillu nachętniej przyrządzają wieprzowinę, szczególnie żeberka, uprzednio marynowane, a następnie powoli pieczone. Dania z grilla spożywane są ze świeżymi warzywami, groszkiem i chlebem kukurydzianym. Pecan pie (ciasto faszerowane orzeszkami rosnącymi na południu Stanów), peach cobbler (zimny napój z wina, cukru, brzoskwiń i cytryny), budyń bananowy i ciasto ze słodkich ziemniaków, to niektóre z ulubionych specjałów tego regionu.

Soul food to afroamerykańska wersja południowej kuchni, w której potrawy przyrządza się z taką samą czułością, z jaką matka karmi swoje dziecko.

New Orleans i Cajun cooking

Prosta i aromatyczna Cajun (naród zamieszkujący obszary na zachód i południe od Nowego Orleanu; francusko-kanadyjskiego pochodzenia) kuchnia nakazuje przyrządzanie dań w ciężkich, żeliwnych garnkach. W większości tych przepisów króluje przyprawowe trio: papryka, cebula i seler.

Chociaż leży w samym sercu Południa, Nowy Orlean ma bardzo oryginalną kuchnię, w której wyraźnie czuć europejskość. To miasto na brzegach Mississippi, stanowi mieszankę hiszpańskiej i francuskiej kultury oraz kultur afrykańskich osiedleńców. Jest to wyrafinowana mieszanka kreolskiej i francuskiej kuchni, podkreślona intensywnymi afrykańskimi i zachodnio-indyjskimi przyprawami.

Ryby lub kotlety są grillowane, obficie posypane warstwami pieprzu, chilli oraz innymi ostrymi przyprawami. Jambalaya i gumbo to mocno przyprawione dania jednogarnkowe składające się z mięsa, kiełbas i owoców morza. Specjały: Creole bouillabaisse, shrimp rémoulade, okra beignets, pompano en papillote, chicken Rochambeau, wild goose cassoulet, terrapin stew.

Południowy-zachód Tex-Mex

Największy wpływ na kuchnie południowo-zachodnich stanów mieli Indianie oraz hiszpańscy osadnicy z Meksyku. Dostępna żywność i meksykańskie przyprawy utworzyły kuchnię tego regionu, a tutejszy wariant Tex-Mexu cieszy się popularnością w Teksasie i wzdłuż granicy z Meksykiem.

Grill i chilli, te typowo kowbojskie potrawy cieszą się ogromną popularnością, a co roku odbywają się festyny chilli, na których autor najlepszego przepisu dostaje cenną nagrodę. Miłośnicy Tex-Mexu nie wyrzekną się oryginalnych meksykańskich specjałów: nachos, tacos, burritos i salsy.

Kalifornijska kuchnia

No, tutaj już jesteśmy na trochę zdrowszym terenie. Ogrom świeżych warzyw, owoców i owoców morza skutkuje lżejszą kuchnią. Kuchnia kalifornijska powstała w wyniku zmieszania się kultur różnych narodów i bogactwa płodów rolnych.

Świeża żywność przyprawiana jest niecodziennymi przyprawami; proszę się nie zdziwić jeśli zaserwują Wam zieloną sałatę z awokado i pomarańczą lub ostry azjatycki sos z orzeszkami ziemnymi. Spożywa się dużo ryb z grilla marynowanych w salsie, podawanych z warzywami po chińsku i indiańskim smażonym chlebem. Prawie każda narodowa kuchnia znajdzie swoją drogę do kuchni kalifornijskiej, ponieważ na tym obszarze wymyślono kuchnię awangardową i eksperymentalną.

Krótkie fakty

Najciekawsze imprezy:

• Super Bowl: finał ligi piłki amerykańskiej w drugiej połowie stycznia
• Mardi Gras w Nowym Orleanie: w lutym lub marcu
• St Patrick'S Day, szczególnie celebrowany w Nowym Yorku i Chicago, w połowie marca
• Dzień niepodległości (Independance Day): 4. lipca
• Halloween: 31. października
• Dzień dziękczynienia (Thanksgiving): czwarty czwartek listopada