Przekąska, snack, a może prismok?

Czasem wystarczy niewielka przekąska, żeby poprawić nam humor. Jest potrzebna by spokojnie pracować i "strawić" wszystkie trudy dnia.

Eskimosi zakąszają wątróbkę fok, starożytni Grecy zawsze mieli pod ręką kilka suszonych fig, a głodni kowboje przed kolacją zjadają kawałek suszonej wołowiny.

Snack to słowo które oznacza różne drobne dania, ale również wszelkie słone przekąski. Od kanapek i różnych przekąsek, po popcorn i chipsy. Te malutkie posiłki często mają ciekawą historię.

Szczyt popularności przekąski osiągnęły w naszych czasach, w których obowiązuje trójpodział: śniadanie-obiad-kolacja. A pomiędzy nimi jest mnóstwo czasu na zakąski, drugie śniadania, hot dogi, hamburgery... A przed właściwym posiłkiem obowiązkowo hors d'oeuvre.

Hors d'oeuvre

Wymyślenie zakąski przypisane jest Piotrowi Wielkiemu i jego północnym podbojom, a do dziś ryba i kawior są uważane za najlepsze przekąski.

Trudno to wymówić, więc częściej jest używane określenie antipasto lub entrée, ale chodzi o to samo, czyli drobną przekąskę. Obecnie obowiązkowa w restauracjach, a kiedyś był to po prostu kawałek wędzonej ryby, anchois, sardynka, oliwki lub pokrojony pomidor. Przekąski w restauracjach mają bogatą historię, a jedno jest pewne: czekając na właściwy posiłek warto coś przekąsić.

Meze

To tureckie, pochodzące z języka perskiego słowo, oznacza smak lub apetyt. Jako meze w Persji podawano kwaskowate owoce, pigwę, cytrynę, owoce granatu, następnie orzechy i kawałki pieczonego mięsa, a wszystko popijano winem. Meze się rozprzestrzeniło aż do Maroko i Bałkanów, ale w niektórych krajach przez zakaz spożywania alkoholu straciło swój oryginalny sens.
Przysłowie brzmi "Grek nie pije bez jedzenia", więc przekąski w Grecji przeżywają prawdziwy rozkwit.

Zakuska

To słowo oznacza szczególną część gastronomii rosyjskiej. Podobno początkowo oznaczało coś słodkiego po posiłku, a obecnie oznacza lekką przekąskę przed jedzeniem, oczywiście przy akompaniamencie wódki. Zakuska jest przypisywana Piotrowi Wielkiemu i jego północnym podbojom, a do dziś ryba, szczególnie śledź, i kawior są uważane za najlepsze przekąski.

Czechow również pisał, że najlepsza zakuska to śledź. Zakuska była podawana w pokoju przed jadalnią. Popijano ją wódką, która świetnie oczyszcza usta przed głównym daniem. Obecnie zakuska może być podawana na zimno i na ciepło. To mogą być np. pierogi, ale nadal królują wędzony śledź i kawior.

Podobny do zakuski jest szwedzki smörgåsbord. Chociaż samo słowo sugeruje, że chodzi o stół zastawiony chlebem z masłem, w rzeczywistości są to różne sałatki, śledzie, mięsa na zimno, sery, podawane z różnymi rodzajami szwedzkiego chrupkiego chleba. Wg tradycji wszystkie dania powinny się znaleźć na stole równocześnie, ale jeśli jest to klasyczny, kompletny bufet, wtedy na początku smörgåsbord będzie podany śledź, coś morskiego jak np. gravlaks - solony łosoś z koperkiem, następnie coś ciepłego, a potem mięsa na zimno, ser i owoce.

Tapas

Tapas to hiszpański pomysł, który się rozprzestrzenił również na kraje spoza hiszpańskiego obszaru językowego. Tapasa się spożywa przy barze, popijając drinkiem. Tapeo to słowo które oznacza hiszpańską tradycje spożywania przekąsek i drinka z przyjaciółmi przed właściwym obiadem lub kolacją. Sztuka tapea to idealne połączenie jedzenia i picia. Jedzenie nie jest tylko popijane winem - każdy kęs towarzyszy każdemu łykowi dobrego wina.

Przekąski w restauracjach mają bogatą historię, a jedno jest pewne: czekając na właściwy posiłek warto coś przekąsić.

Tapas się dzieli ze względu pochodzenie i rodzaj oferowanych produktów. Może to być kawałek chleba z marynowaną wieprzowiną z Kastylii lub pikantne chorizo lub kawałek kaszanki z cebulą na zimno. A może ktoś woli ośmiornicę lub muszle z Galicji i słynny omlet z chorizo, ziemniaków i warzyw? W Andaluzji zaproponują smażone ryby, raki i krewetki z sosem vinagrette. Prawie wszędzie można dostać kawałek tortille españole, omletu z ziemniakami. I co najważniejsze, niczego nie trzeba kroić, najwyżej widelcem rozdzielać poszczególne kęsy.