Nasz lubiany pomidor pochodzi z Ameryki Środkowej, z Meksyku. Uprawiali go już starożytni Aztekowie i Inkowie.

Pomidor szybko zdobył Europę i nie musiał się męczyć tak jak ziemniak, który musiał ratować starą Europę przed głodem. Podczas gdy kraje śródziemnomorskie delektowały się pachnącymi pomidorami, Anglicy byli święcie przekonani, że pomidory są trujące. Dopiero w połowie 19. wieku pomidor powoli zaczyna być akceptowany, przede wszystkim dzięki angielskim imigrantom w Stanach, którzy się osobiście przekonali, że nie jest trujący.

W basenie morza śródziemnomorskiego pomidor jest tak typowym elementem kuchni, że trudno sobie wyobrazić jak kuchnia włoska czy hiszpańska wyglądała zanim się pojawił. Bez pomidorów nie ma kuchni śródziemnomorskiej. Pomidor się świetnie wkomponował w tradycyjne, dobrze znane dania i nadał im ten doskonały aromat charakterystyczny dla kuchni śródziemnomorskiej. Praktycznie nie można sobie wyobrazić jak by Hiszpanie i Włosi przeżyli bez pomidora. Jak usuniemy pomidor z połowy tradycyjnych dań, to co nam zostaje?

Czym jest makaron bez pomidorów lub pomidory bez makaronu? Pasta z pomidorami, makaron z sosem pomidorowym, to wspaniałe dania, łączące dwa światy. Tak proste, że aż doskonałe. Perfekcyjne jeśli chodzi o kolor i wygląd, nie wspominając o smaku...

Miłość od pierwszego kęsa

Bez pomidorów nie ma kuchni śródziemnomorskiej.

Choć może nam się wydawać, że miłość makaronu i pomidorów trwa od dawien dawna, wcale tak nie jest. Pomidory i makaron spotkały się dopiero w 19. wieku.

Antonio Latini w książce "Lo Scalco alla Moderna", wydanej w Neapolu w 1694. roku, opublikował przepis na sos pomidorowy "na sposób hiszpański". Przepis przetrwał przez wieki. Sos się składa z drobno posiekanej cebuli, czosnku, natki pietruszki, soli i pieprzu, oleju i octu oraz pokrojonych pomidorów bez skórki i pestek.

Sos pomidorowy pojawia się już w 1778 r. w książce "Il Cuoco galante" Vincenza Corrada, znanego kucharza z Neapolu. Mimo, że sos jest wspomniany osobno, a nie z makaronem, był to moment kluczowy. Od tego czasu biały makaron mógł się spotkać z czerwonymi pomidorami i zieloną bazylią. Na talerzu się pojawiła włoska flaga. Powstała "pasta na pomidorach", danie demokratyczne. Chętnie je jedzą kardynałowie i pracownicy Fiata, premier rządu i śmieciarz. Lubią je i dzieci i dorośli.

Ale czym jest pomidor - owocem czy warzywem?

Sos pomidorowy pojawia się już w 1778 r. w książce "Il Cuoco galante" Vincenza Corrada, znanego kucharza z Neapolu.

Nie jest tak  łatwo powiedzieć co jest owocem, a co warzywem. Botanicy, agronomowie i cała reszta nigdy się do końca nie dogadali. A różne narody, różne kultury, różne języki dodatkowo komplikują sprawę.

U nas warzywa rosną w ogródku warzywnym, bliżej domu niż owoce, które rosną w sadzie. Owoce rosną na drzewie lub krzaku, a warzywem może być liść, korzeń, łodyga lub owoc rośliny. Nasz podział jest całkiem logiczny, tak jak i decyzja Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych z 1887 roku. Bo pomidor trafił aż do amerykańskiego Sądu Najwyższego. Importer wniósł apelację twierdząc, że pomidor jest owocem i że nie musi płacić cła, gdyż wówczas importowane owoce były zwolnione z opłat celnych. Sprawa trwała długo, a Sad dokładnie sprawdzał wszystkie botaniczne i językowe konsekwencje swojej decyzji i przesądził: POMIDOR JEST WARZYWEM.

A uzasadnienie było bardzo mądre i proste: "Spożywany jest jako zupa lub po zupie. Z rybą lub mięsem jako istotna część posiłku, a nie jak owoc, który przeważnie spożywany jest na deser."